حرية الاختيار فى انك تبقى زبال

من بين كل شعوب العالم احنا اكتر شعب ممكن تطلق عليه صفة "حشرى". رايح فين, جاى منين, بتكلم مين, هتعمل اية؟. الحاجة اللى انا هتكلم فيها ممكن يطلق عليها صفة الحشرية و برضه ممكن يتقال عليها عيب فى ثقافة المجتمع كله.
مين فينا اهله متدخلوش فى حياته من وهو صغير يلبس اية, يلعب مع مين, يروح فين, والكارثة الكبيرة بقى هتخش جامعة اية؟.. بره فى الدول المتقدمة "اه احنا دول متخلفة.. جدا" مش هقولك ان كله بس نسبة كبيرة جدا من الأهالى مبيتدخلوش فى اختيارات اولادهم, هما بيعودوهم من وهما صغيرين على حاجة اسمها بناء الرأى والاختيار الحر, اه ممكن يساعدوا بعد كده و يقدموا نصيحة من بعيد بس مفيش حد بيفرض رأيه على حد. 
الحاجة اللى بتحصلى انا شخصيا و مستفزانى الايام دى بقى تدخل الناس فى حياتك وقرارتك المصيرية او حتى لو قرارات تافهة, يعنى انا مثلا اقول انا مش عايزة اروح كورس فا يطلعلى 100 شخص لية و دى حاجة كويسة و لازمى تعملى كده, طيب انا مابحبش اشرب مياه "دى حقيقة" ازاى بس الكلام ده دى مفيدة جدا للجسم ازاى متشربيش مياه يعنى انتى عبيطة؟, مش عايزة اشتغل زى نص الشعب المصرى فى كول سنتر يا بينتى دى شغلانة كويسة و فلوسها جامدة طيب يا جماعة مش هتحققلى طموحى ولا بحبها وبعدين انتوا مالكوا اصلا؟...... وده كان جرس الانذار.. انتوا مالكوا؟ 
الناس مالها بحياتك و تفاصيل حياتك.. لية حد يجى يقولك اعمل كذا أو متعملش كذا, انت مين عشان تقولى كده؟ امى, ابويا, اخويا, صديقى, قريبى.. كل ده على عينى و راسى بس انت مين برضوا عشان تتدخل فى حاجة "متخصكش" حاجة مش مؤثرة فى حياتك انت, حاجة بتاعتى انا بس "المفروض" برضه. ممكن انت تفكر دلوقتى ان ممكن يكون اللى بيدخل ده بيحاول ينصحك أو يساعدك, أحب اقولك معلومة صغيرة لما حد بيقولك رأى او فكرة انت عقلك مبيسكتش و بيفضل يفكر فيها حتى لو انت مقرر ان لا و مش عايز اعمل كذا او افكر فى الفكرة دة.. للاسف احنا دماغنا مابتجيش بزراير, فالخلاصة ان رأى الناس وافكارهم اللى بيقولهالك بصورة مباشرة أو غير مباشرة بتأثر عليك وعلى قرارتك النهائية. بس السؤال المهم بقى "جدا" لما حد يقولك اعمل حاجة معينة أو يقولك رأيه, انت طلبت المساعدة دى؟ انت رحت قولتلوا اية رأيك فى كذا؟ أو اعمل اية فى كذا؟؟. لو الاجابة لا يبقى ده تدخل سافر فى  حياتك.. المفروض دى حياتك انت, انت اللى تحدد شكلها و ملامحها, انت اللى تحدد ابعدها و زوياها, انت اللى تقول هتروح فين و مع مين, هتدرس اية وفين, هتشتغل اية, هتتجوز مين, هتخلف كام طفل.. كل الاسئلة المصيرية دى انت اللى المفروض تجاوب عليها بنفسك و تاخد فيها قرارات وغيرها من اسئلة يمكن اقل او اكتر اهمية.. لية حد تانى هو اللى يقررلك أو يفرض عليك رأيه؟ هو اما تحصل كارثة فى حياتك أو مشكلة مين اللى هيحلها او يقف قدمها؟ مش انت؟ يبقى لية تعمل حاجة غيرك اللى مقررها عشان فى الاخر اللى يتحمل العواقب انت.

لازم نتعود على حرية الاختيار, فى كل نواحى الحياة, سواء اجتماعية أو سياسية أو اى حاجة تانية. خلينى اديكوا اسوء مثال عشان تفهموا انا اية قصدى, لو مثلا انت عايز تشتغل عامل نظافة "زبال" ورحت قلت لاهلك كده الدنيا هتقوم ومش هتقعد "اه انا عرفة ان الزبال مبيكسبش اصلا فلوس كتير ولا هى شغلانة لذيذة واصلا ريحتها وحشة بس انا قولت ادى اسؤء مثال", نرجع لموضوعنا.. المفروض ده يبقى اختيارك انت يعنى ولا اهلك ولا صحابك ومعارفك ليهم فى قرارك ده, اه هو ممكن يأثر عليهم بشكل أو باخر خاصا لو الشخص ده حياته مرتبطة بحياتك بشكل مادى "اهل أو زوجة", المهم ان القرار فى الاخر هيأثر بس مش بشكل قوى زى ما هيكون عليك انت.. ارجع و أقول دى حياتك, ريحة الزبالة هتبقى طالعة مين؟ هدومك الوحشة مين اللى هيلبسها؟ المرتب القليل مين اللى هياخدوا؟ بصة الناس المقرفة هتبقى لمين؟ مش كل الاسئلة دى اجابتها انت؟ عرفت دلوقتى انا الناس اللى حواليك المفروض ميكونش ليها رأى. 
وأخر حاجة هقولها وهى اللى فيها خلاصة الكلام اللى فوق, وغالبا هتلاقى والدتك كانت بتقولهالك تقريبا فى كل مراحل حياتك وخاصا من ثانوى لمرحلة الجامعة والجواز خاصا لو هتتجوزوا واحد/واحدة هى مش موافقة عليها.. كانت بتقول اية بقى.. --اللى بيشيل قربة مخرومة بتخر على دماغه-- مع ان اللى بيقولك الكلمة دى دايما بيقى "بينبط" عليك بالكلام أو عايز يحبطك بس نصيحة امشى فى حياتك بالمبدأ ده, اى قرار تاخده أو حاجة هتعملها اسأل نفسك قبلها هتخر؟ طب هتخر قد اية؟ هتخر لحد امتى؟ واقعد احسبها انت, انت لوحدك, من غير اى تأثر برأى اى شخص تانى. 

مشكلتى اللى الناس شايفاها مشكلة

انا ربنا خلقنى لسانى طويل او يمكن اتربيت كده , مش لسان طويل بمعنى ان بشتم يعنى او كده, لا انا دايما بحب اقول اللى جوايا و اللى فى قالبى على لسانى وحش او حلو مش فارقة, يعنى انا معرفش ابقى مش طايقة حد واضحك فى وشه, ومعرفش ابقى زعلانة من حد فى حاجة او عمل حركة استفزتنى و مقولش.. اصل انى مقولش ده معناها انى هروح اتكلم فى ضهرك من باب انى اطلع اللى جوايا او من باب انى مغلولة منك, فا بما انى هتكلم هتكلم متهيألى ان الاحسن انى اتكلم فى وش الناس بدل ما اتكلم فى ضهرهم, ولا اية؟

للاسف بقى الناس مش بتقدر الحتة دى, عندهم انك تتكلم فى ضهرهم احسن و الطف من انك تيجى تقول يا فلان انا مضايق منك فى 

كذا او انت شخصية بتعمل كذا غلط او فيك صفة بتضيقنى.. تقريبا النوع ده من الناس بقى مرضى و مش طبيعين.

متهيألى ان لازم الناس تتغير مش تتغير كا شخص لا, تتغير انها بس تتقبل رأى الاخر ان مش لازم كل الناس هتحبك و مش كل الناس

 هتجاملك وانت الاحسن ليك و ليهم ان تسمع منهم هما مضايقين منك فى اية او شايفين انك مثلا فيك اية عيوب.. واللهى بقى انت عايز تغيرها بعد كده انت حر محدش هيجبرك على حاجة زى دى, الفكرة بس انك مش المفروض انك تحاسب الناس او تزعل منها

عشان بتقولك الصراحة حتى لو كانت الصراحة دة جارحة, تقبل الاخر و كان قال الاستاذ زياد الرحبانى "الصراحة بتجرح لكن بتفيد".  

الموضوع بقى يتلخص فى كلمتين صغيرين.. يا اما انت هتجامل الناس و تضحك عليها و تبتسم فى وشاها ساعتها هتبقى منافق ابن 

 كلب, او انك تقول اللى فى قلبك ومتبقاش كداب او مجامل و ساعتها هيزعلوا منك بس انت هتبقى مرتاح.. الاختيار فى الاخر ليك.  

البداية

بصوا انا لسة جديدة فى الموضوع و مش فاهمة اى حاجة. بس انا كنت محتاجة اعملوا عشان ساعات بيبقى نفسى اقول كلام كتير بس لمين؟ معرقش و مش مهم اوى و ساعات ببقى عايز اتكلم بس من غير ما اسمع رد من حد اهو شوية فضفضة على ؟الماشى. بس كده و اما اشوف بقى.